> Sana bir diyeceğim yok artık; kelimelerim sende anlamını yitireli çok oldu. Bazen susmak, anlatılabilecek her şeyden daha ağır bir cümledir. Sana dair içimde biriktirdiğim ne varsa, hepsini o sessizliğin içine bıraktım.
Bu yüzden sana bir diyeceğim yok. Yolun açık, sessizliğin huzurlu olsun.
Hani insan en çok değer verdiğinden bekler ya bir sözü, bir bakışı... Ben o bekleyişleri çoktan uğurladım. Artık ne kırgınlık var içimde, ne de öfke. Sadece derin bir kabulleniş. Çünkü anladım ki, duymak istemeyene en gür ses bile fısıltı gibi gelir.
